4 Ekim 2011 Salı



Hastayım hasta canım istiyor pasta


demeyeceğim


ne pasta görmek istiyor gözüm


ne de,  ıhlamur kuşburnu ve sair içecekleri.


İçim dışıma çıktı sıvı tüketmekten


hiç faydası yok.


Grip frene basmadan devam ediyor 7 gününü tamamlamaya



1 Ekim 2011 Cumartesi

BİR NEFES MUTLULUK ( 4 )

Bir nefes mutluluk    Bir Nefes Mutluluk  ( 2 )    Bir Nefes Mutluluk  ( 3 )

Geniş bahçedeki iki çam ağacı arasına kurdukları hamakta,  kucağında kitabı uyuyakalmıştı Bahar. Gözlerini açtığında, yanıbaşındaki iki iri gözün meraklı bakışıyla irkildi.  Engin denizlerin mavisi hatta laciverti kadar derin, koyu mavi bu gözler,  biran delip geçti  sanki kadını.  "Hay Allah kaçtı..."  dedi sıkıntıyla.  Yine ürkütmüştü işte küçük kızı.  Oysa kaç gündür  her yaptığını gizlice izleyen ama farkedildiği anda kaçıp o gün için bir daha görünmeyen bu küçük kıza yanaşmanın bir yolunu arıyordu. Dostluk kurmak için denediği birkaç başarısız girişimden sonra yaklaşımın küçük kızdan  gelmesinin daha doğru olacağı kanısıyla,  O'nu farketmiyormuş gibi davranmaya karar vermişti. Kız kendini güya, ya bir ağacın, ya alçak bahçe duvarının ardına saklayıp saatlece izliyordu Bahar'ı hatta evdeki her hareketi.  Bu kadar  yaklaşmışken yine kaçırmıştı.  Bugün artık hiç görünmezdi ortalıkta...
"Yedi sekiz yaşlarında bir kız çocuğu görüyorum sık sık evin etrafında, çok zavallı bir hali var, üstelik hiç konuşmuyor. Kim bu kız, tanıyor musunuz?" diye sordu Bahar ertesi gün köydeki tanıdıklarına.
 "Ha O'mu" dedi komşu kadın. "Bizim köyden değil, şu görünen köyde ninesiyle oturur. Üvey babası vardı yanlarında bir de.  Geçen yıl bir anda yok oldu adam.  Şehre gitti dediler. Bir daha da gelmemiş.  Köylülerin yardımıyla geçinir fukaralar. "Konuşurdu O" dedi bir başka kadın.  "Konuşurdu eskiden, bir hastalık geçirmiş, arkasından da böyle sus pus olmuş.  Her denileni anlar çok ta akıllıdır ama konuşamaz işte zavallı..."   Öteki köyden buraya kadar geliyordu demek hergün diye düşündü Kadın...

Aradan birkaç gün geçti. Gözleri etrafı taradı durdu Bahar'ın ama ortalıklarda görünmüyordu kızcağız.  İyice meraklanmıştı ...

O gün sabah yürüyüşlerini o köye doğru yapmaya karar vermişti karı koca, belki küçük kızı görmek isteğiydi ayaklarını oraya doğru sürükleyen.

***

Daha dün gibi hatırlıyordu o sabahı Bahar. Ninesinin cansız vücuduna sarılmış uyur vaziyette bulmuşlardı küçük kızı. Omuzuna dokunup şevkatle saçlarını okşayarak, sıcacık yumuşacık yatağından, mutlu rüyasından  uyandırıyormuş gibi uyandırmıştı küçük kızı, yaşadığı kabustan.  Çocuk o masvami gözlerini bu kez kaçırmamış,  uzun uzun gözlerine dikmişti bakışlarını önce.  Sonra belli belirsiz bir gülümseme belirmişti yüzünde, Bahar'ın boynuna sımsıkı kilitlerken kollarını.

30 Eylül 2011 Cuma

TARİH YAZACAK ...

 Gün gelecek tarih olacağız.  Adımız sanımız bilinmeyecek,  karışıp gideceğiz toprağa.  Biz değilse de yaşadığımız bugünler tarih sayfalarında yerini alacak elbette. Biz nasıl geçmişin tarihini okumuşsak, gelecek nesiller de bizim dönemimizi okuyacaklar tarih kitaplarında.

Büyükler kirli bir dünyada olup bitenleri bir şekide anlayabilecekler belki ama küçücük çocuklar okullarda,  kendi siyasi tarihlerini okurlarken,  gelişen olaylar arasında nasıl bir bağ,  nasıl bir mantık oluşturabilecekler acaba ..?

Devletin bütünlüğü, tek dil tek bayrak ve ülke sınırlarının korunması  birinci amaç olması gereken anayasa hazırlanırken, ülke sınırları içinde ayrı bir devlet olmak isteyen, bunun için masum vatandaşları, vatanın bütünlüğünü korumak görevini yerine getirmek dışında herhangi bir suçu olmayan gencecik askerleri ördürürken gözünü bile kıpmayan bir terör örgütünü açıkça destekleyen bir partinin de  söz sahibi olduğunu,  küçücük beyinler nasıl algılayacak acaba ..?

Hem devletin çıkarlarını koruyan,  hem de bu devleti hiçe sayıp ayrı bir meclis oluşturmuş PKK destekçisi bir partinin ortak çıkarlarını koruyan bir anayasa çıkarmayı başarmış atalarının yüksek dehalarıyla gurur duyacaklardır herhalde ...

28 Eylül 2011 Çarşamba

BIRAKALIM GÖRELİM ...


( Ivan Konstantinovic Ajvazovskij - Mehtap Ve Gemi Enkazı Portresi )

Dalgalara karşı yüzmek


 rüzgara karşı koşmak


yormuşsa eğer


bırakalım yorgun bedenimizi


bırakalım bakalım ...


Hangi kıyıda huzura erecek bu hırçın ruhumuz,


hangi kuytuda son bulacak isyanımız ..?


Bırakalım, 

 görelim ...

25 Eylül 2011 Pazar

YİNE AĞLADI ANALAR


Ben dün gece oğlumdan ayrılmanın hüznüyle hislerimi  ve daha birlikteyken bile başlayan özlemimi yazarken,  6 ananın daha yüreğine korlar düşmüş. Yangını hiç sönmeyecek korlar.  Ahh!!!  hangi kelime anlatabilir o anaların acısını,  ne teselli edebilir ki onları..?  Çağlayanlarda yıkansalar söner mi ateşleri ...?

UTANDIM KENDİMDEN,  ÇOK UTANDIM ...

Hergün şehit haberleri alıp ve artık bunu neredeyse kanıksayan, bahis etmeyi bile çok görmeye başlayan,  asker öldürmeyi pkk nın görevi bilen, bugün üç,  bugün beş diye,  yalnız cansız ruhsuz "sayı"larla dile getirip geçtiğimiz ama ekranlarda vur patlasın çal oynasın eğlencemizden "yıkılmadık ayaktayız" imajı vermek adına vazgeçmediğimiz için,

sen;  kimbilir hangi cefalarla bugüne getirdiğin, gözünün nuru, canının parçası kuzunu, gencecik fidanını kara toprağa verirken bile VATAN SAĞOLSUN diyebilme asaletini, hangi sözcüklerle  ifade edeceğimi bilemediğim  ŞEHİDİMİN ANASI,

SANA YAŞATTIKLARIMIZ İÇİN KENDİM VE ÜLKEM ADINA UTANIYORUM ...

GÜLE GÜLE

Yine el sallandı, yine yüreğe saklandı hüzünler.

Daha gözüm gözünde,  kokun yanıbaşımdayken

hasretin oturdu  taa içime  seni sararken.

Kirpiklerimde dondurup gözyaşlarımı,

yine neşeyle uğurladım seni.

Gönlün hoş, yolun açık olsun.

 Yeter ki her ayrılık  kavuşmakla son bulsun ...

Güle güle git, güle güle gel oğlum ...

HAYAT TATLIDIR

Hayat "bazen"  tatlıdır.


Gerisi; acı hüzün gözyaşı umutsuzlık yoksulluk hastalık ayrılık hırs ihtiras kin öfke kavga gürültüdür ...


Kısaca;  savaştır ...


Bir anlık mutluluklar için ömür boyu savaş vermektir hayat.


Ve o anı yakalamak için savaşmaya değer.


Oysa;  insan, elindeki mutluluğun değerini,  ancak kaybedince anlar.


Elimizdekilerin değerini  kaybetmeden bilip,  korumak umuduyla ...