10 Mart 2015 Salı

ÖZLERSİN BİRDEN...



Bazen bir kokudur özlemin adı.

Sen, bahar dersin ona.

Her açan çiçeğe bir anını saklamışsın

sayarsın,

 lale, sümbül, papatya, gül...

en çok da fesleğen alır götürür,

bilirsin en sevdiğidir.

Hızla giden bir tren penceresinden bakar gibi

geçmişin hüznü akar gider gözlerinden.

Sanki

kızıl renkli bir gün batımının şarhoşluğunda

buğulu bir rüyaya dalmışsın

uyanamazsın...

Birşey olur birden,

hiç de ilgisi yoktur ama...

Herşey, anne kokusu, anne sözleri, elleri, gözleri, gelişi, duruşudur.

Ve özlersin...

Oysa en çok özlemekten korkarsın.


n y tartaç

3 yorum:

bilge dedi ki...

Özlenecekler hiç eksilmesin hayatımızda sevgili arkadaşım...

Çınar dedi ki...

bilge amin canım. Hayatımızdan eksilen sevdiklemizin yeri hiç dolmuyor, hele de giden anne olunca :(

Sevgiler

funda öztkn dedi ki...

ne güzel ifade etmişsin özlemek sancılı ,özlemek hüzün,özlemek bir şarkıda ,bir satırda ,eline geçen bir eşyada vb