18 Aralık 2015 Cuma

YİTİK BİR ÇOCUK





YİTİK BİR ÇOCUK


Gün şarap rengi...

Ay şavkını henüz düşürmemiş suya

ama

sinsi alacakaranlık çakalları,

kuzu postuna bürünmüş el ovuşturmakta.

Köşebaşında bir çocuk.

Küçük...

Olsa olsa yedi - sekiz.


Ya buz gibi havadan,

 ya da,


karşı dağın ardında kayıp giden günden,


kızıllık vurmuş kirli yüzüne.


Çatlak ellerini,

çatlak dudaklarının buğusunda ısıtıyor.

Ah! Bir tas
 çorba olsa şimdi


buğusunda ana kokan.


Bir de yeni bir bot ayağına,


su geçirmeyen...


Daha ötesi olmadı belki hayalinde.

Umuda dair ne varsa içinde,

buz gibi kış ayazına vermiş çocuk.

Üşüyor kalbi; 


yüzünden, elinden bile çok belki.

Ensesinde bir sırtlan, dişleri kan...

Kanıyor çocuk...

Kapalı perdelerin ardında,

yumuşacık koltuklarında insanlık,

ekranda, manşetlerde

binlerce yalana

naklen satmışken vicdanlarını

köşebaşında yitik bir çocuk

ensesinde pusu


üşüyor hayalleri...


    nurten yiğit tartaç

    ( 28 Aralık 2015 )

17 yorum:

bücürükveben dedi ki...

Nurten'ciğim yüreğine, kalemine sağlık, tebrik ediyorum çok güzel anlatmışsın...insanlık kaybolmuş hakikaten...aranıyor...insanlık aranıyor...:(((

Çınar dedi ki...

bücürükveben, kimi köşebaşında dilenirken kaybetmiş çocukluğunu, kimi okulundan yurdundan yuvasından koparılıp yollara düşerken unutmuş ardında çocukluğunu. Kiminin beli bebekken bükülmüş ekmek derdinden. Ve insanlık... Zulüm, baskı, yalan arsızı olmuş... Kaybetmiş benliğini, aklını, kalbini, vicdanını...

Sevgiler canım

EQ dedi ki...

Sen mi yazdin bu siiri Nurten?? Cok güzel ama ya... yüregine saglik, cok hosuma gitti.
Hele o son cümle.........

Fotografla da öyle uyumlu olmus ki...

Duyygularina, duyarliligina saglik.

Keske hic bir cocuk yasamasa böyle birseyi... keske...

Çınar dedi ki...

EQ, ben yazdım Ayşecim çok teşekkürler. :)

Çocuklar ama tüm çocuklar sıcacık bir evde yaşamaya başladıklarında güzelleşecek dünya. Gelecekten, bırak geleceği bir dakika, bir adım sonrasından korkmadan, tacize, işkenceye, baskı ve zulme maruz kalmadan güven içinde yaşadıklarında ve ağır işlerde çocuk yaşta olgunlaşmak zorunda kalmadıklarında yaşanacak bir yer olacak dünya. Çocuklar yalnızca çocukluklarını yaşadıklarında büyüklerin de geleceğe dair umutları yeşerecek, boy verecek renk renk yediverenler gibi.

Sevgiler

Zeugma dedi ki...

Sanılıyor ki ülke güllük gülistanlık. ''3 çocuk yap'' diyor başımızdaki. ''Şimdi hazır bez var'' diye ahkâm kesiyor üzerine. Hangi parayla alınacak o bez? Kaç milyon insanın yiyecek kuru ekmeği, ayağına lastik ayakkabıyı bile zor bulduğunu düşünen yok. Sanılıyor ki sadece Suriyeli çocuklar öyle. At gözlüğü takmak böyle bir şey işte.

Çok güzel yazmışsın yine her zamanki gibi.
Duyarlı yüreğine sağlık Çınarcım.

Çınar dedi ki...

Zeugma , hazır bezi bedava veriyorlar sanmıştır :P Bir çok şeyin farkında olmadığı gibi çocuk yapın derken de ne söylediğinin farkında değil. Mi acaba..? Biz mi öyle sanıyoruz, belki de çok da farkındadır insanların 3 -5 çocuk besleyecek hallerinin olmadığını. Belki de açlıkla boğuşup düşünme yetilerini kaybetmelerini istiyordur. Öyle ya; ne kadar az düşünür, sorgular, yargılar, cahil kalır ama çok çok çok çoğalırlarsa o kadar kolay olacak yönetmesi, idare etmesi.

Teşekkürler canım :)

Sevgiler

complete_the_sentences dedi ki...

'Yumuşacık koltuklarında insanlık, ekranda, manşetlerde binlerce yalana
naklen satmışken vicdanlarını...' ne kadar yerinde, bir o kadar çarpıcı ve acı bir ifade. :/ Kalemine sağlık. Sevgiler...

Çınar dedi ki...

complete_the_sentences, gözümüz kulağımız yüreğimiz kapalı bizden başkasının yaşadıklarına. Bunlar bir de çocuk olunca, aç, evsiz, kimsesizse bir de ve yine görmezden duymazdan geliyor taş kesiliyorsa yürekler, ahh! ölmüş demektir işte o zaman insanlık...

Teşekkürler canım

Sevgiler

deeptone dedi ki...

offff ya off yaaa.

Çınar dedi ki...

deeptone , offf ki ne of :(

maviye iz süren dedi ki...

biraz sevgi, biraz duyarlılık..
ahh ne çok arar olduk..

Çınar dedi ki...

maviye iz süren, sevgisiz, duyarsız, eğitimsiz bir toplumda en çok zararı yine çocuklar görüyor. Hep olduğu gibi...

Sevgiler canım

Samime Bisi dedi ki...

Şiir çok etkiledi. Bir anne olarak çok duygulandım. Çok güzel bir şiir. Kaleminize sağlık...

kadriye dedi ki...

Çok güzel yüreğinize sağlık. Hepimiz sorumluyuz o çocukların o halde olmasından ama başımızı kuma gömmeyi tercih ediyor büyük çoğunluğumuz...

Çınar dedi ki...

Samime Bisi, hoş geldin canım :) çok teşekkürler, bir anne ve kadın ve hatta insan olarak gelecek umudumuz olan çocuklarımız yumuşak karnımız. Her ne kadar hep, en çok incinen, yıpranana belki de arada kaybolanlar onlar olsa da :(

Sevgiler

Çınar dedi ki...

kadriye , ahh şu kopmayasıca başımızı kumdan çıkarmayı bir başarsak neler neler göreceğiz de, işte, başımızın kumda olduğunun bile farkında değiliz ki...

Sevgiler canım

şeyda nur Dincer dedi ki...

Merhaba blogujuzi takibe geldim bloguma da bekliyorumm