12 Kasım 2011 Cumartesi

YAŞAMALI ...

Dibi delik bir cepte çakıltaşları biriktirmekmiş yaşam.  Her  tanıdığın insan için ve sana yaşattıkları sende bıraktıkları her iz için; aşkların, hayal kırıklıkların, heyecanların,  umutların, acıların ve  yediğin her darbe için bir çakıltaşı ...
Yol al/a/makmış yaşam;  uzun uzun bitmeyen tükenmeyen yollarda yaşalmak yaşlanmakmış .  Gittikçe keskinleşen virajlarda nefesin kesilmemişse eğer,  her virajdan sonra biraz daha tutunabilmişsen hayata,   güçlenerek yola devam edebilmekmiş yaşam.
Yaşam, bir çarka kapılmakmış  saçının bir telinden ve her çırpınışta bir parçanın daha dolanmasıymış dişlilere.
 Ve en sonunda;  en güçlü en sağlam yerinden kopuverirmiş zincir ...
  Daha her iş yarımken, yine yarına ertelemişken yaşamı, ansızın son noktayı koyuverirmiş geriye dönüşsüz acımasız zaman ...


Bazen rutinin dışına çıkabilmeli, o kopmadan kırmalı zincirleri, direksiyona geçip kontrolu ele geçirmeli ...
Zaman varken
yaşamalı





4 yorum:

YAŞAMIN KIYISINDA dedi ki...

"durdurun dünyayı inecek var" dediğim zamanlardan birinde okurken yazını "çakıl taşları bitti,inecek var" diyesim geldi arkadaşım:(

ÇOBAN YILDIZI dedi ki...

Harikaydı sevgili Çınar! Tam da böyle düşünceler içindeyken :)

Sevgilerle!

Çınar dedi ki...

Nur'um; amann haa! dur bakalım bu ne acele..? Daha ne çakıl taşları var kumsalda, her biri pırlanta değerinde. Kaldı ki; cebimizde tek bir çakıl taşı bile kalmışsa yaşamaya değer, O'nu korumak adına.

Benim en kıymetli "çakıl taşlarımdan" birisin öylee çekip gitmek yok. Daha Çanakkale'ye geleceksinnn ...:)))

Öptüm canım

Çınar dedi ki...

ÇOBAN YILDIZI'm; cebinde biriktirdiğin çakıltaşların bol olsun canım, hepsi de birbirinden değeli...

Öptüm